หลวงปู่ดู่ท่านยังเมตตาให้เงินติดตัวท่านมาอีก ๕๐๐ บาท พร้อมทั้งของใช้สำหรับสงฆ์ พอตอนเช้าหลวงปู่ดู่ท่านได้ให้พระในวัดสะแก นำปิ่นโตข้าวมาให้หลวงตาเพราะทราบว่าท่านไม่ได้ออกบิณฑบาตร เพราะเตรียมธุดงค์ขึ้นเหนือ เมื่อเดินทางมาถึงเชียงใหม่แล้ว ท่านได้มาพักอยู่ที่พระธาตุจอมแจ้ง หรือพระธาตุจอมกิตติ พอท่านมาถึงท่านได้ตั้งจิตอธิษฐานกลางแจ้งเลยว่า ท่านอยากจะหาสถานที่ที่สงบท่านต้องการจะเก็บตัวสัก ๔ ปี พอเช้าวันรุ่งขึ้นมีผู้เฒ่าคนหนึ่ง มาบอกท่านว่าที่เมืองนะ มีถ้ำน่าอยู่แห่งหนึ่ง ท่านบอกว่าถ้าไม่เจอะผู้เฒ่าคนนี้ท่านคงไปอยู่ที่พระบาท ๔ รอย แล้วผู้เฒ่าคนนี้ไปจำศีลอยู่ที่พระธาตุจอมแจ้ง แกเป็นคนไทยใหญ่ จึงทราบเกี่ยวกับถ้ำนะนี้ดี พอท่านธุดงค์มาถึงถ้ำนะแล้ว ท่านรู้สึกว่าถ้ำนี้เป็นถ้ำที่ท่านตั้งความประสงค์เอาไว้ ซึ่งในปีนั้นตรงกับปี พ.ศ. ๒๕๓๒ ประมาณช่วงต้นปี ท่านก็ตั้งจิตอธิษฐานเลยทันทีว่า จะไม่ไปไหนเลยเป็นเวลา ๔ ปี แล้วท่านก็ได้ส่งข่าวมาทางหลวงปู่ดู่ เวลาผ่านไปจนเข้าปี ๒๕๓๓ หลวงตาม้าท่านได้ทราบข่าวว่าหลวงปู่ดู่ท่านได้ละสังขารแล้ว ท่านจึงได้รีบเดินทางกลับไปยังจังหวัดอยุธยา หลังจากงานพระราชทานเพลิงศพของหลวงปู่ดู่ ได้ผ่านไปเรียบร้อยแล้วหลวงตาท่านก็ได้เดินทางไปยังวัดป่าดาราภิรมย์ เพื่อขอตั้งถ้ำนะแห่งนี้ให้เป็นสำนักสงฆ์และก็ได้รับอนุมัติในปีเดียวกันนั้นเอง ท่านได้อยู่ภาวนาอย่างเงียบๆในถ้ำนั้นเป็นเวลานับ ๑๐ ปีโดยมีชาวบ้านในละแวกนั้นซึ่งเป็นชาวไทยและชาวไทยใหญ่คอยอุปัฐฐากท่านตลอดมาหลวงตาม้าท่านเมตตามาก การปฎิบัติของท่านในตอนแรกเป็นไปเพื่อหลุดพ้นในชาตินี้แต่หลังจากที่ท่านภาวนาไปท่านได้รับกระแสพุทธภูมิเก่าของท่านเข้าที่จิตจนทำให้ท่านเกิดความเมตตาสงสารและอธิษฐานจิตต่อเพื่อฉุดช่วยให้สัตว์ทั้งหลายทั่วทั้ง ๓ โลกธาตุมีที่พึ่งมีร่มโพธิ์ร่มไทรนับว่าเป็นเมตตาอันนับประมาณมิได้ของท่านจนถึงวันหนึ่งท่านก็ได้เริ่มออกสังคมและเริ่มสร้างวัดขึ้นที่นั้นและสั่งสอนลูกศิษย์เรื่อยมาจนถึงบัดนี้ ปฎิปทาของท่านหลวงตาเป็นการบำเพ็ญแนวโพธิสัตว์และลูกศิษย์หลายๆคนได้ประจักษ์ถึงบารมีท่านในด้านพุทธภูมิมาแล้วทั้งนั้น นับว่าท่านเป็นพระสงฆ์ที่มีญาณบารมีแก่กล้าและเมตตาอันล้นเหลือ มากรูปหนึ่งในปัจจุบันที่สั่งสอนคนให้เดินบนเส้นทางแห่งธรรมะ และท่านยังเป็นผู้ที่สืบทอดวิชาต่างๆของหลวงปู่ดู่ในปัจจุบันอีกด้วย ทั้งด้านการภาวนาเปิดโลก และ ด้านการสร้างพระเครื่อง ซึ่งท่านได้เมตตาสั่งสอนถ่ายทอดให้แก่ลูกศิษย์ในปัจจุบัน เพื่อนำไปช่วย มนุษย์และภูมิทั้งหลาย ตลอดถึงความสงบแก่จิตและการอยู่เย็นเป็นสุขของผู้ปฎิบัติ